REVERB CENTRAL, August 2005
Phantom Frank ( Frank Gerritsen of the Treble Spankers and Phantom Four ) put together these home-produced tracks of mostly Hawaiian exotica recently. Much of it is very good just as it is, and with a full band, well, it would be amazing! Vocals on this disc include the haunting " Paradishee " and compelling " Darshan ."
Picks: Cobra's Fang, Dead Man Surfin', The Lost Surfer, Condition Black, Shockwave, Dusseldorf HBF, New Wave, Fata Morgana, Kai Wahine, Vox Continental, Punjabi
" Cobra's Fang " What a great track. Like a combination of the Mutants and the Treble Spankers, with Hawaiian guitar playing Middle Eastern riffs against wah wah chops. A stunningly cool combination! Surf Exotica Instrumental Stereo
" Dead Man Surfin' " is loaded with surfisms and spooky drama. Muted second guitar, twangin' lead, and a throbbing and moody rhythm. Screams add to the title theme. Great track! Surf Exotica Instrumental Stereo
" The Lost Surfer " A Beefheart-ish (" Big Eyed Beans From Venus ") beginning created by guitar, and then a moody island melody that's both Hawaiian and surf. Adventures in the tropics inverted! Surf Exotica Instrumental Stereo
Mysterious and sultry chords, vibes, and drums dramatically run beneath Hawaiian guitar. This slow and sinewy number is very visual, and very emotional. " Condition Black " is quit beautiful. Surf Exotica Instrumental Stereo
An exotica sound wraps around " Shockwave ." Island mysterious and lounge exotic, with a warm holiday in Polynesia sound. This is not the Zorba and the Greeks ' song. Surf Exotica Instrumental Stereo
" Dusseldorf HBF " An infectious rhythm sets up an expectation of lyrics, but they do not appear. The galloping rhythm that develops supports an adventurous lap steel melody that's lurid and playful. Quite fun. Surf Exotica Instrumental Stereo
" Kapuna " The exotic drum machine and wispy island chorus call to a breeze from off shore. The acoustic melody plays gently against lap steel and moody bass. Compellingly smooth. There are a few spoken lines filtered through a didgeridoo processor. Surf Exotica Instrumental Stereo
" New Wave " is a very surfable lap steel piece, perhaps somewhere between the Impacts and modern danger. It's a very cool song. Real drums would really make this rock! Surf Exotica Instrumental Stereo
Long sustain and chords, haunting lap steel, and then a fanciful rhythm section invites the elegant melody of " Fata Morgana ." This is a very nice track, with a wonderful melody and very effective arranging. Surf Exotica Instrumental Stereo
Slow vibrato and island chords, lap steel and string-sliding drama, all slowly oozing from a moody and engaging song. " Kai Wahine " is very cool! Surf Exotica Instrumental Stereo
" Vox Continental " is a very fine track with deluxe rhythm and slowly building energy. The organ adds a sense of garage, while the duel guitars engage with danger and nervous energy. I like this a lot. Surf Exotica Instrumental Stereo" Eau Noire " is dark and moody, with a desolate and uneasy sound. Silky, yet not quite right in the head. Spooky! Surf Exotica Instrumental Stereo
" Punjabi " is a spectacular surf instrumental, much in the Treble Spankers ' tradition. With the title chanted, it takes on a tribal and dangerous edge. Dark and engaging. Long fuzz sustain and big surf guitar layered via reverb and thick production. Surf Instrumental Stereo
Phil Dirt
Rate (1-5) : * * * *
PLATOMANIA, nr. 194, 1 september 2004
Nadat The Treble Spankers zo'n vijf jaar geleden de Nederlandse muziek een aardige klap toebrachten door er de brui aan te geven heb ik lang gehoopt dat het album Gri Gri dat toen zo goed als af was alsnog uitgegeven zou worden. Helaas gebeurde dat nooit maar gelukkig werd ik kortgeleden wel verrast door deze soloplaat van opper-Spanker Phantom Frank. Blijkbaar is hij zijn RSI de baas (destijds de reden van het uiteenvallen van de Spankers) en hij schijnt zelfs weer op te treden. Hoopvolle berichten dus, evenals deze plaat vol surf met een beetje lounge en easy-tune. Dead Man Surfin' begint met Cobra's Fang, een swingende surftrack die op een soundtrack had kunnen staan van een James Bond-film die zich in het Verre Oosten afspeelt. Die Oosterse invloeden blijven op de plaat, mede dankzij enkele gastvocalisten, duidelijk aanwezig. Het merendeel van de nummers echter wel erg relaxed (minder razende reverbs en meer Hawaïaans zoete gitaren) en daarmee neigt het soms iets te veel naar achtergrondmuziek. Desalniettemin, mede dankzij het glasheldere geluid, een prachtplaat.
Martijn Koetsier
KINDAMUZIK, 26 september 2004
Overtuigende terugkeer van een reverb-kunstenaar
Alles op Dead Man Surfin' is geschreven, gespeeld en geproduceerd door Phantom Frank. Een overtuigender terugkeer van Frank Gerritsen is haast ondenkbaar. Noodgedwongen stopt de supergitarist van The Treble Spankers in 1997 met de band, midden in de opnamesessies van de opvolger van Hasheeda. RSI belet Gerritsen om zijn reverb-kunsten nog langer te vertonen. Na het einde van The Treble Spankers duikt Gerritsen op in Spy-Fi, een samenwerkingsverband met de Easy Aloha's, en op platen van anderen onder wie Julia P. Hoewel RSI een chronische kwaal is waar je mee uit moet kijken, twangt Phantom Frank er op Dead Man Surfin' eindelijk weer op los.
Het is wellicht te lang geleden om nog te kunnen profiteren van de buzz die The Treble Spankers destijds creëerden. En eerlijk gezegd is de opwinding van toen er nu ook een beetje af. Enerzijds omdat er inmiddels zoveel lekkere nieuwe surfbandjes zijn met bekwame snarenvreters. Fifty Foot Combo bijvoorbeeld en The Shavers met gitarist Cock de Jong. Anderzijds heeft Phantom Frank Gerritsen het van The Treble Spankers bekende geluid op Dead Man Surfin' verder geperfectioneerd en een beetje gladgestreken. De nieuwe plaat ontbeert scherpe kantjes. Meteen moet gezegd dat deze plaat wel degelijk een meesterstukje is waarop Phantom Frank verder grasduint in de wereldmuziek die natuurlijk al prominent was bij The Treble Spankers.
De onderkoelde, ronduit relaxte sfeer van Dead Man Surfin' en de titel van de plaat geven aan dat we hier te maken hebben met een denkbeeldige soundtrack. Dead Man Walkin' was immers al een film, net als Dead Man van Jim Jarmusch waarvoor Neil Young alleen met zijn elektrische gitaar de score volspeelde. Phantom Frank bewijst met het instrumentale Dead Man Surfin' dat hij nog steeds raad weet met invloeden uit alle windstreken en dat hij een virtuoos muzikant is. Dat laatste is een hele overwinning. Nu moet er alleen nog een Amerikaanse regisseur aankloppen die Phantom Frank vraagt de muziek te maken bij een fijne film.
Ronald Besemer
KWADRATUUR.BE 12 november 2004
Surfmuziek. Een hype rond 1995, maar het genre komt natuurlijk niet uit de lucht vallen. Phantom Frank zet al jaren zijn gitaarsnaren in vuur en vlam en knutselde een geniale cd in mekaar waar surf het beginpunt is, vermengd met een resem andere genres.
The Treble Spankers waren de juiste band op het juiste moment: surfend op de Pulp Fiction-golf scoorde de Nederlands band met de plaat 'Hasheeda' zowel bij critici als bij het grote publiek. Een voorliefde voor Oosterse melodieeën werd gecombineerd met de typisch 'natte' gitaarsound die begin jaren zestig furore maakte in Californië. Na een succesvolle tour dook de groep de studio in, maar toen liep het fout, stergitarist Frank Gerritsen werd ernstig ziek, de band splitte en de opvolger van 'Hasheeda' bleef in de kast. Een herstelde Gerritsen bleef niet bij de pakken zitten en komt nu op de proppen met een solo-cd, waarbij hij zelf alle instrumenten en samples voor zijn rekening neemt. De basis blijft nog steeds de reverb van zijn elektrische gitaar, maar er wordt driftig geëxperimenteerd met Arabische melodieën, electro, Indiase zang, country en punk. Terwijl de Treble Spankers soms al eens razend rockend uit de hoek durfden te komen met een gitaar die uit de boxen spatte, houdt Frank het allemaal luchtig en loungy. Denk hierbij vooral niet aan slechte 'Ibiza'-compilaties, maar eerder aan relaxen bij de bar met een buikdanseres in het vizier en een Martini in de hand. Zoete gitaren uit Hawaï komen je tegemoet terwijl Frank de effectpedaal nog wat dieper indrukt en de zomer stilaan op z'n einde loopt. Behalve een virtuoos gitarist is hij ook een man met oog voor arrangement; elke track werd bijgevijld tot hij perfect paste in het decor, maar dit wil niet zeggen dat het hier een soft plaatje betreft. Als achtergrondmuziek zal dit de nodige wenkbrauwen doen fronsen in positieve zin, want wie komt er in godsnaam op het idee om een Kraftwerkmelodie te combineren met country in 'Dusseldorf Hbf.'? De gitaar raak je nooit beu want bij elk nummer introduceert Frank een nieuw element in de mix zodat je reikhalzend uitkijkt naar de volgende track. 'Dead Man Surfin' wereldmuziek noemen is verre van correct, Phantom Frank lijkt hier in vijftien nummers rond de aardbol te reizen maar de gitaarsound blijft door elke track echoën. Een nuttige aanschaf voor elke horecazaak en bovendien een ideale filmsoundtrack.
Surfmuziek. Saai en voorspelbaar? Niet als het aan Frank Gerritsen ligt; gewapend met jaren gitaarervaring en een brede muzieksmaak produceerde hij 'Dead Man Surfin', een pareltje dat je meevoert van de stranden van Hawaï tot aan de Marrokaanse woestijn. Uitstekende plaat.
Willem Lamont
DREUN.BE - Het alternative muziek e-zine
Frank Gerritsen, voormalig frontman van The Treble Spankers, is terug van weggeweest en komt met een toch wel bizar plaatje. Hij gaat verder waar The Treble Spankers het voor bekeken hielden maar een surfalbum kan je dit niet noemen. Zo strooit hij rijkelijk met invloeden uit heel de wereld en kom je vervolgens door Hawaï, Turkije, Indië en noem maar op. Laten we het dan wereldsurf noemen? Surf is wel de basis maar als ik tussen al die verschillende invloeden dan ook nog wat easy-tune en wat loungy dingen hoor passeren, dan krab ik me toch even achter de oren. “Dusseldorf HBF” doet me zelfs denken aan een exotische “Trans Europe Express” van Kraftwerk en als er twee dingen zijn die niet samengaan dan is het surf en Kraftwerk. Phantom Frank heeft alles zelf ingespeeld en bewerkt achter zijn computertje. Je moet dan ook niet raar opkijken als je flarden Indische zang, Arabische melodieën, electro, mandoline, vox-orgeltjes enz. hoort passeren. Je zou bijna denken dat hij het hele surf- en twang-gebeuren aan de haak heeft gehangen maar “Dead Man Surfin” en “Punjabi” bewijzen wel degelijk het tegendeel. Dit is een ontzettend gevarieerde, knappe plaat en laat ongetwijfeld zien dat Phantom Frank een zeer getalenteerd muzikant is. Sommigen zullen dit magnifiek, vernieuwend of briljant vinden maar bespreker van dienst is nog steeds uwer Ghoulie en die vindt de hele mikmak wat artyfarty, zonder ballen, te geknutseld en meer iets dat dienst kan doen als soundtrack van één of andere spy-movie in Egypte. Wie zijn surf graag ouderwets hoort, kan het hier wel eens knap lastig mee hebben. Mensen die in zijn voor iets nieuws moeten zeker hun kans eens wagen maar onze jongens van Fifty Foot Combo hebben nog steeds niets te vrezen als het op surf aankomt.
Ghoulie
BILLYBOP.BE
I hear many of you complain already, yet another surf album on the CD review ! Well you might be right, but this solo album of Dutch guitarist Frank Gerritsen or Phantom Frank takes it a step further. Phantom Frank is definitely not a newcomer in the scene! Back in the nineties (during the pulp fiction Craze), he and his band The Treble Spankers made the great album ’ÄúHasheeda’Äù but when Frank got seriously sick the treble spankers had to split up. Recently we saw Frank in Spy-fi a Dutch collective and now he's back with his solo-album Dead man Surfin'.
Surf is the underlying base of all the tunes on this album but there is so much more to find here. Take for instance ’ÄúCobra's Fang’Äù where surf is mixed with some Egyptian tune or ’ÄúShockwave’Äú a typical Hawaiian surf tune including gentle rolling waves. In ’ÄúDusseldorf HBF’Äù Phantom Frank dares to take on a Kraftwerk tune and in ’ÄúParadishi’Äù he sampled some Bollywood singers and mixed them with his reverb drenched guitar sound. All this to prove this is surf music on the very edge of the genre. In 15 tunes Phantom Frank travels around the world in a loungy style that makes you long for a hot bar, a cold Jack Daniels & some oriental belly dancers. This bar could be is Morocco, Egypt, India, Germany or any other place on the globe I don't care as long as they have this album playing.
Phantom Frank is back, that's for sure & hopefully he delivers more of this good stuff in the coming years! Dead Man surfin' is the excellent proof that the surf genre isn't dead or boring. The music is travellin' to find out the boundaries of the surf music and so is Phantom Frank.
Mr Blue Boogie
Style : Surf
Rate (1-5) : * * * *
OOR nr. 19, 18 september 2004
NRC 18 september 2004
