The Treble Spankers

'Surfend op de punkgolfen van The Treble Spankers'
The Treble Spankers mag absoluut één van de klappers op Beeckestijn Pop 1996 genoemd worden. De Amsterdamse viermansformatie behoort momenteel tot Neerlands muziektop en ook in het buitenland zijn de reacties op hun optredens meer dan positief. En nu ook Japan wordt geconfronteerd met de surfgeluiden van The Treble Spankers lijkt er helemaal geen houden meer aan. Phil Dirt, DJ bij radiostation KFJC in Californië, zat met zijn oren te klapperen toen hij voor het eerst een plaat van The Treble Spankers opzette. Het leek surf, maar het was meer dan opwindende gitaarinstrumentals alleen. Hij hoorde ook Duitse melodiën voorbijkomen. En Chinese toonstrukturen. En Arabische klanken. Een openbaring vond Dirt de plaat van het Amsterdamse kwartet. Het nummer "Araban" werd dan ook dè hit op het toonaangevende radiostation KFJC tijdens de zomer van 1995. Tijdens diezelfde zomer verruimden The Treble Spankers hun blik nog verder. Er werd gewerkt aan een nieuwe plaat. En zo belandde Spankers-componist Phantom Frankie in Griekenland, waar hij de "Rebetika" ontdekte. Ook dook hij in het verleden om met een psychedelisch trance-nummer voor de dag te komen. Daarnaast keerden The Treble Spankers terug naar Marokko om daar in Casablanca een lied op te nemen met stemkunstenaar Abdellatif. Dit nummer, "Samira" getiteld, is momenteel uit op single. Resultaat van dat alles is het album "Hasheeda", een letterlijk grensverleggende CD. Maar denk nou niet dat The Treble Spankers de surf helemaal achter zich hebben gelaten. "Red Hot Navigator", de eerste single van de CD, is een ouderwets instrumentaaltje dat door Phantom Frank werd gecomponeerd als soundtrack voor de (inmiddels tot cult verheven) film "Death Race 2000". De vertoning van de film op Lowlands '95 gold voor de ruim tweeduizend bezoekers als één van de twee hoogtepunten van het festival. Het andere hoogtepunt was natuurlijk het optreden van The Treble Spankers. Degenen die erbij waren hebben het er nog steeds over, zo'n impact had dat optreden op die warme zondagmiddag in augustus. Maar waar ze ook spelen, in Casablanca, Roermond, Madrid of Keulen, de Amsterdammers winnen elk publiek voor zich. Dat zullen ze ook op Beeckestijn weer bewijzen. En wat er ook op het veld staat, punkrockers, hippies, acid-junkies of bejaarden , iedereen bezwijkt voor de muzikale charmes van The Treble Spankers. De band maakt momenteel ook grote furore in Easy Tunes kringen, waar nummers als "Popcorn" het goed doen. Maar ook de house-scène werd aangenaam verrast door de trance uitvoering van"Samira". Dit nummer is door DJ Eboman onder handen genomen en het resultaat is werkelijk verbluffend. De gitaren worden feilloos aangevuld door snerpende acid-geluiden van een Roland 303. The Treble Spankers is in the house! - Beeckestijnpop Festivalkrant 30 mei 1996

bassist van Natacha Atlas' band Transglobal Underground:
'Tot voor kort stond ik nogal sceptisch tegenover surfmuziek,' zegt Count Dubulah. 'Maar toen ik The Treble Spankers met die Marokkaanse zanger aan het werk hoorde, was ik verkocht. Aan zo'n combinatie had ik nog nooit gedacht. Zoiets zie ik ons ook nog weleens doen... Trouwens, ik heb onlangs alle Treble Spankers platen gekocht en probeer nu iedereen ervan te overtuigen dat Nederlands-Arabische surfmuziek het in de toekomst helemaal gaat maken!' - Erik van den Berg, 'Eigenlijk is Natacha Atlas bekender dan de groep waarin ze zingt', OOR 13, 29 juni 1996, p. 39

Pinkpop 1996
"Daarna kregen de Nederlandse Treble Spankers de tent voor het eerst op z'n kop. Buiten stortregende het en plotseling waren er zeker duizend mensen extra in de tent. Ze stonden met zijn allen te springen als maiskorrels in een magnetron. En toen de Treble Spankers werden bijgestaan door een buikdanseres en de Marokkaanse zanger Abdellatif, vertoonden de crowdsurfers ook hier hun kunsten." - Bouke Bergsma, 'Hier en daar een bui en een band', Parool, 28 mei 1996

"... de tiende editie van de Noorderslag, de echte klappers kwamen uit een heel andere hoek: de instrumentale muziek. De Amsterdamse Treble Spankers zijn zo'n beetje de leukste Nederlandse popgroep van het moment. Surfmuziek in de traditie van The Ventures en Dick Dale is hun uitgangspunt, maar streng in de leer zijn ze niet. In Groningen werden ze op het podium bijgestaan door onder meer het deejay-duo de Easy Aloha's, een buikdanseres en een Marokkaanse zanger. Er mocht gelachen worden bij de Treble Spankers, maar ondertussen klonken die gitaren - ook in de hilarische surfversie van seventies-klassieker Popcorn - loei- en loeistrak." - Peter van Brummelen, Het Parool 8 januari 1996

24 January 1996 VPRO radio: Einfach Rockmuzik
- Jaa Rabbi (2.51)
- Johnny Guitar (2.45)
- Laguna Beach (1.52)
- Malaguena (5.02)

7 January 1995 Noorderslag, Oosterpoort, Groningen
- Dilmohammed (2.14)
- Mirananda (3.17)
- The Yellow River (2.13)
- A Theme Of Young Lovers
- Bumble Bee (2.16)
- Das Model (2.01)

"...The Treble Spankers, de trapezewerkers van het gitaarcircus." - Peter de Bruyn, Haarlems Dagblad 21 augustus 1995

Erwin Blom, 'Treble Spankers hangen gitaren aan de wilgen', 3voor12 VPRO, zaterdag 24 oktober 1998

De Treble Spankers zijn niet meer. De Amsterdamse surf-helden stoppen omdat meestergitarist Phantom Frank door RSI (onder computergebruikers bekend als muis-hand) getroffen is. Frank vertelt in Dubbel Check (13 okt 1998, uur 2) dat hij momenteel niet meer dan tien minuten per dag kan spelen. De Treble Spankers hebben vorig jaar nog een album opgenomen, maar die langspeler komt niet uit. Platenmaatschappij Polydor ziet geen heil in een release van een band die een cd niet promotioneel op het podium kan ondersteunen. Phantom Frank blijft muziek maken, maar zoekt zijn toevlucht tot computers en samplers. Met die apparatuur maakt hij onder de naam Spy-Fi platen met de Easy Aloha's.

Jerry Goossens, 'The Anacondas: Snakin' all over (Sonic Rendezvous)', Het Parool, 14 juni 2005

Dankzij de legendarische Treble Spankers was Amsterdam
jarenlang de surfhoofdstad van Nederland, of misschien
zelfs wel van heel West-Europa. Althans, in muzikaal
opzicht. Want binnen het surfgenre waren maar weinig
bands die konden tippen aan de instrumentale brille
van Phantom Frank en de zijnen.

Het is dan ook een lastig genre. Niet eens zozeer om
de technische vaardigheden, maar vooral omdat het een
stijl is waarvan de onwrikbare regels al decennia
geleden door Dick Dale zijn vastgelegd. Wijk er te
veel vanaf en je bent geen surfband meer, volg de
voorschriften nauwgezet en je bent het zoveelste
inwisselbare surfgroepje.

De irreverente aanpak van de Spankers rekte de grenzen
van het genre behoorlijk op en sinds hun verscheiden
worden in Nederland geen grote golven meer gemaakt.
Ook The Anacondas zijn geen spectaculaire
genrevernieuwers. De tweede cd van de Amsterdammers is
opnieuw een stijlkaart van de klassieke surfsound met
een hoofdrol voor de reverb-gitaar. Maar wat Snakin'
all over zo leuk maakt, zijn de subtiele elementen die
de band heeft toegevoegd: een ronkend hammondorgel,
fijne saxpartijen van gastmuzikant Benjamin Herman en,
op een enkel nummer, vocalen in het Chinees. Hier
wordt geen surfgeschiedenis geschreven, maar een
lekkere, pretentieloze plaat is het wel.

THE TREBLE SPANKERS RELEASES

MORE BANDS

MORE PRESS

INDEX